Vuur maken met een Firesteel

Vuur. Vuur is essentieel geweest bij de evolutie van de mens. Ondanks het feit dat er discussie is over hoe lang we terug kunnen gaan tot het gebruik van vuur, 300.000- 2 miljoen jaar geleden, mogen we wel stellen dat deze warmte bron ons wel verder heeft geholpen. We kennen allemaal de verhalen en prenten van de vroege mens die gebruik maakt van vuursteen of een vuurboog. De één werkt door wrijvingswarmte te benutten om iets te gaan laten branden en de ander werkt door middel van vonkjes die vrijkomen door het herhaaldelijk slaan van stenen op elkaar.

Beide briljant als geniaal en wel zo dat we in feite het vonk principe nog steeds hanteren. De simpele gas aansteker werkt nog steeds met vonkjes immers. En er is geen fantasie nodig om een link te leggen naar de firesteels van bijvoorbeeld Light My Fire en de diverse firesteels die aangeboden worden bij verschillende messen zoals bij de Elite Force Fixed Blade Knife 703 KIT en de Mora Bushcraft Survival Orange.

Hoe of wat dan ook; een schraper (bij de stick geleverd of de rugzijde van een mes) wordt met druk langs de firesteel (flint) geschraapt, zodat er vonken ontstaan die een vuurbron of tondel doen branden.

Als uitgangspunt kun je stellen dat;

• je de firesteel ongeveer 1 á 1,5 cm boven de tondel houdt onder een hoek van 45 graden;

• je de schraper vervolgens onder een hoek van 30-45 graden (afhankelijk van het merk) op de magnesium staaf van de firestarter houdt;

• je twee dingen kunt doen;

of je schraapt de schraper (van je af) over de firesteel en houdt deze dus stil;

of je houdt de schraper stil en je beweegt de firesteel onder de schraper (naar je toe). Beide manieren zijn prima.

De vonken van de magnesium staaf krijgen is 1 ding. Een volgend punt is de bron voeden. Gebruik een tondel, licht ontvlambaar materiaal. In de middeleeuwen kende men een tonderzwam. Een gedroogde paddenstoel die met zorg gekoesterd werd tijdens vervoer. Enkele vonkjes waren voldoende deze te laten ontbranden. Zelfs verder terug is gebruik bekend van deze zwam. IJsman Ötzi had het bij zich toen hij gevonden werd hoog in de Alpen.

Berkenbast werkt eveneens als zeer goed ontvlambaar materiaal. Een bekende tondel in de survival wereld is een tampon of de pluisjes die achterblijven in de was droger. Beide licht ontvlambaar.

Eenmaal een smeulende bron, begint het echte werk; vuur maken en aan houden. Zeer belangrijk is dat je;

• rustig opbouwt, van heel klein naar groter hout

• de zuurstof toevoer goed in de gaten hout

• goed gedroogd hout gebruikt én

• hout rondom het vuur legt om al warmte op te kunnen nemen of te kunnen gaan smeulen en drogen.

Je kunt enigszins stellen dat “dood hout”, “droog hout “ is. Afhankelijk van het feit dat het hout los ligt, bijvoorbeeld tegen een andere boom of stam of rotsblok en de periode dat tijd en elementen het hout geteisterd hebben. Dit weet je niet wanneer je ergens komt waar je onbekend bent, maar wanneer je een stam bewerkt met je kapmes of bijl, weet je snel genoeg of de kern van de boom droog is. Dit is vaak het geval. Deze binnenkant is vaak te gebruiken bij de eerste start van het vuur.

Erg belangrijk is dat je het vuur onderhoudt, observeert en bespeelt. Geduld is heel belangrijk, maar nog belangrijker is het lezen van het vuur. Waar het in bij de start draait om de vonk en tondel, is het bij het opbouwen van belang dat er van klein naar groot gewerkt wordt en bij het onderhouden van belang dat grote

takken goed worden geplaatst, zodat zuurstof zijn werk kan doen. Een ware wetenschap dus.

Het is niet overal toegestaan om vuur te maken. Ga dit goed na.

Een heel erg goed boek over het maken van vuur en eigenschappen van hout en waar veel meer wordt besproken is van de schrijver Lars Mytting; De man en het hout.

Let wel, dit is géén survival boek, maar dit is beslist een boek dat je gelezen moet hebben.

Aanrader voor bij een goed vuur!

Geef een reactie
Bezig met laden...
Even wachten...